Wawrzyniec Banachowski urodził się 7 sierpnia 1857 roku w Żegocinie w okolicach Pleszewa z rodziców Florentyny Kałużnej i Józefa Banachowskiego (Józef jak i jego ojciec Konstanty zamieszkiwali również w Żegocinie i zajmowali się bednarstwem).
W akcie ślubu Cypriana swojego syna, Wawrzyniec figuruje jako Tischlermeister (mistrz stolarski).
Dom, w którym mieszkał Wawrzyn należał do staruszki, której dzieci wyjechały do Ameryki. Wawrzyn mógł tam mieszkać, ale musiał się staruszką opiekować. Po jej śmierci rodzina zaproponowała kupno tego domu, ale Wawrzyn nie miał pieniędzy na jego zakup. W zakupie pomogła córka Pelagia Makowska, która mieszkała we Francji. Przesyłała pieniądze z Francji w celu sfinansowania zakupu.
Ciocia Marysia Andrzejewska z Łęgu (córka Józefy Banachowskiej Cieślak) pamięta, że Wawrzyn lubił jeść raki.
Trójka dzieci Wawrzyńca wyjechała do Francji Piotr, Pelagia i Kazimierz. Do dzisiaj ich potomkowie żyją w Douai, Sarreguemines, Paryżu i w innych rejonach Francji.
Wawrzyniec miał trochę żal, że ani Piotr ani Kazimierz nie odwiedzili go w Polsce (tylko Pelagia). Piotr przyjeżdżał do Polski do brata Józefa do Katowic, ale było to dużo później w latach 60-70-tych.
Wawrzyniec zmarł 3 czerwca 1938 roku w Łęgu. Wcześniej zmarła jego żona Katarzyna. Warsztat stolarski przejął najstarszy syn Antoni. Dom Wawrzyńca zamieszkały po wojnie dwie rodziny: Żychlewicz i Urbankiewicz. Był też przedmiotem rodzinnego sporu ponieważ wielu z licznej rodziny rościło sobie do niego pretensje podczas gdy prawowici właściciele mieszkali we Francji. Pod koniec lat 60-tych dom został ostatecznie sprzedany.