
Mieczysław Banachowski urodził się 12 czerwca 1924 roku. Był piątym dzieckiem Heleny Majsnerowicz i Cypriana Banachowskiego, który z zawodu był rzeźnikiem. W 1928 roku, rodzina przeniosła się do Nowego Miasta nad Wartą. Wcześniej mieszkała w Ostrowie Wielkopolskim, Taczanowie i Twardowie.

W trakcie II wojny światowej jako nastolatek, pracował u niemieckiego gospodarza. Po zakończeniu wojny zgłosił się do Milicji Obywatelskiego wraz ze starszym bratem Antonim i szwagrem Franciszkiem Neumanem. Jeszcze w 1945 roku został delegowany do Wschowy. Tamteż poznał swoją przyszłą żonę Kazimierę Lange, która została tam repatriowana z Zaleszczyk na wschodzie.
W 1946 roku Mieczysław zdecydował się na pracę w gorzelnictwie. Rozpoczął pracę w gorzelnie w Osowej Sieni. Po krótkim stażu wyjechał na roczny kurs gorzelnictwa do Wrocławia. W tym samym roku urodził się jego pierwszy syn – Ryszard.

Żona Kazimiera wraz z synem przez ten rok przebywała u rodziców Mieczysława w Nowym Mieście nad Wartą. Po ukończeniu kursu został skierowany do gorzelni w Bukowcu koło Międzyrzecza, stamtąd na własną prośbę został przeniesiony do placówki w Wierzbnie koło Międzychodu. Tam urodzili się kolejni synowie Krzysztof (1951) oraz Marek (1954). Kolejną gorzelnią, którą objął była Glisno (niedaleko Lubniewic i Sulęcina). W 1960 roku w Gorzowie Wielkopolskim urodziły się najmłodsze dzieci Mieczysława – bliźnięta Grażyna i Dariusz.

Ostatecznie doczekał emerytury w gorzelni w Trzemesznie Lubuskim. Na cały region znana była wódka tzw. Banachówka (lub Banachówa). Mieczysław pasjonował się myślistwem. Był bardzo energicznym i zaradnym człowiekiem. Zmarł w 1996 roku w Grochowie (woj. lubuskie) na zawał serca. Został pochowany na cmentarzu w Trzemesznie Lubuskim.
